Administrator for this website

MEESTERPROEF: Ex-coronapatienten, de nieuwe veteranen

‘Het laatste wat ze tegen mij zei aan de telefoon was dat ze van me hield. Dat bleef ze herhalen tot ik wegviel.’ Ed (59) liep als één van de eerste COVID-19 op in Nederland. Hij merkte al gauw dat er iets niet goed was wanneer hij nog amper kon ademen. Dezelfde dag werd hij op de Intensive Care in coma gebracht en is vervolgens drie weken in slaap gehouden. ‘Toen ik wakker werd voelde ik het zuurstofmasker op mijn gezicht, maar ik was zo verward van alle medicatie. Ik dacht dat ze me Darth Vader van me wilde maken. Ze vertelde dag ik weg was geweest voor 3 dagen, want de waarheid zou me te veel stress opleveren. Na de Intensive Care dacht ik het ergste gehad te hebben, maar wat had ik dat mis.’

 

Ed heeft last van meerdere klachten die erg lastig zijn om mee te leven. Denk hierbij aan de klachten die horen bij de nasleep van het eerste COVID-19 virus, maar hij heeft ook last van een post-coma syndroom. ‘Ik heb altijd wielrennerslongen gehad. Althans, dat zeiden mijn vrienden altijd omdat ik vroeger al zo lang mijn adem in kon houden onder water. Het is nu heel raar dat ik niet eens normaal kan ademen.’ Hij is door de coma ook 18 kilo afgevallen en enorm afgezwakt. ‘Het heeft weken geduurd voordat ik rechtop kon zitten in mijn bed. Na een maand mocht ik pas mensen ontvangen. Ik wilde zo graag weer dat alles normaal was, dat ik op een avond naar de wc ging zonder door te hebben hoe zwak ik eigenlijk echt was. Ik eindigde huilend op de grond, wachtend tot de verpleegkundige me op kwam rapen.’

 

Ed heeft diepe respect voor het zorgpersoneel waar hij aan het begin door is geholpen. ‘Ik voelde me in het revalidatiecentrum zo veilig, dat ik moest huilen toen ik naar huis moest.’  Wat daarna gebeurde had Ed totaal niet aan zien komen, vooral in contrast met de zorg die hij aan het begin kreeg. ‘Ik viel in een soort gat. Ik kwam op allerlei wachtrijen te staan. Als ik klachten had moest ik naar de huisarts, die zich geen raad wist. Na verschillende soorten onderzoeken bij verschillende medici die nergens op uitliepen, heb ik zelf contact opgezocht met de artsen die mij tijdens mijn opname hadden behandeld. Zij stuurde mij door naar een cardioloog die erachter kwam dat mijn hart er slecht aan toe was. Dit had ik nooit geweten al had ik niet zelf doorgezocht, en ervaarde veel weerstand. Ik voel me soms net een veteraan, die na de overwinning van de strijd wordt gerespecteerd en geholpen, maar vervolgens in de steek wordt gelaten wanneer het niet meer interessant is.’

 

Ed is het totaal niet eens met de maatregelen: ‘Ik vind de communicatie vanuit de overheid polariserend. De uitspraken naar het volk zouden ons moeten verbinden, hoop moeten bieden, maar het voelt alsof ze met het omgekeerde bezig zijn.’ Ed vindt dat als je je best doet om je weerstand goed te houden, je ook zelf mag weten of je je laat vaccineren of niet. Hij vindt het belachelijk dat het de overheid het toelaat om ongezond gedrag te promoten en vervolgens iedereen ertoe te dwingen zich te laten vaccineren. ‘Waarom liggen er kant- en klare maaltijden en sigaretten nog in de supermarkt, maar moeten we ons wel laten vaccineren? Ik vind dat scheef.’

 

‘Het klinkt cliché, maar ik leef echt voor mijn kinderen. Na mijn opname ben ik als mens volledig veranderd. Ik ben anders gaan kijken naar geld, de overheid, gezondheid en het leven. Hoe kwetsbaar het kan zijn. Mijn dierbaren zijn de reden dat ik blijf knokken voor mijn gezondheid. En voor andere ex coronapatiënten: Geef je volledig over aan je herstel. Het wordt echt beter, maar bied geen weerstand. Weerstand maakt geen herstel.’

 

Fotoserie: Geen Griep

Ed (59) heeft drie weken lang in coma gelegen op de Intensive Care door COVID-19. Hij probeert er al twee jaar weer bovenop te komen. Zijn grootste motivatie om te sleutelen aan zijn gezondheid zijn zijn drie dochters en lieve vriendin Rachel.

 

Terug naar de 17e eeuw van het Midwinterfeest

Wat eerst begon in 2003 als gelegenheid voor amateurverenigingen om op te kunnen treden, is het uitgegroeid tot een evenement met ruim 200 optredens en 40.000 bezoekers. Tijdens het Midwinterfeest gaan we terug naar de eigen geschiedenis van De Rijp. Dit evenement werd tot 2019 jaarlijks georganiseerd waarin het dorp terug getoverd wordt naar de 17e eeuw waarbij alle bewoners verkleed gaan. Het is een belangrijk weekend voor de Rijpers. Op die manier krijgt het dorpje meer bekendheid en komt iedereen bij elkaar. Door de pandemie is ook dit evenement afgelast. Marie-Christine Koestal heeft vier jaar op de PR-afdeling gewerkt voor het Midwinterfeest. Samen met haar loop ik door het dorp waarin ze mij vertelt hoe het feest eruitzag voordat het virus om de hoek kwam kijken. Daarbij hoort ook een fotoreportage met de magische foto’s vanaf 2012 naar de stilte nu in 2021.

Fotoserie Midwinterfeest_Melanie

 

“Mijn vader was een taboe onderwerp”

Opgroeien zonder vader? Het overkwam de inmiddels zestigjarige Jacqueline Koopmans. Thuis werd er nooit over haar vader gesproken. In deze podcast vertelt ze het verloop van haar zoektocht naar haar vader.

In de video vertelt Jacqueline samen met haar beste vriendin Saske Hingst, die ook is opgegroeid zonder vader, hoe het is om met alleen een moeder op te groeien.

 

De grootste veranderingen in de sneakermarkt ten opzichte van tien jaar geleden. – Quinty Spruit Bleeker MV314

Bijna iedereen heeft ze wel in de kast liggen: sneakers. Wat veel mensen niet weten is dat er een totaal nieuwe markt is rondom sneakers. Zo is er een grote komst van resellers en vliegen de sneaker samenwerkingen je om de oren. Quinty Spruit Bleeker doet onderzoek naar deze markt en spreekt hierbij onder andere met Syb Kuitems in een podcast over zijn passie voor sneakers en de nieuwste ontwikkelingen in de markt. 

 

PODCAST: 

QUINTY SPRUIT BLEEKER – MV314B

Tegenwoordig zijn sneakers niet meer weg te denken uit de fashion scene. De eerste sneaker is in 1865 uitgebracht door Converse en sindsdien zijn er verschillende merken opgericht. De sneakers werden gebruikt als sportschoenen, maar zijn door de jaren heen veranderd in luxeproducten. Er is een totaal nieuwe markt ontstaan, maar hoe zit dat nou precies?

Sneakers zijn er in alle kleuren, vormen en maten. Dit leidt bij veel mensen tot een liefde en passie voor een schoen. Het kopen van twee paar schoenen per jaar is vrij normaal, maar voor sommigen zijn dit inmiddels 20 paar geworden. Onderzoekers in Nederland hebben gekeken naar de sneakermarkt om te kijken wat de grootste veranderingen zijn ten opzichte van tien jaar geleden. 193 sneakerverzamelaars deden mee aan dit onderzoek en deelden hun meningen over de grootste veranderingen.

Tegenwoordig zijn sneakers populair als zij exclusief zijn. Dit houdt in dat er meer vraag is naar, dan aanbod van een sneaker. Door de exclusiviteit is er door de jaren heen een markt ontwikkeld rondom het doorverkopen van sneakers. Mensen kopen dan de schoenen in voor de retail inkoopprijs, maar verkopen deze met een hoge winstmarge. Onder de sneakerverzamelaars wordt dit echter niet gewaardeerd. 131 respondenten gaven aan dat zij sneakers kopen om daadwerkelijk te dragen, maar toch blijkt uit onderzoek dat 77,7% van deze verzamelaars ook sneakers doorverkopen en  dus eigenlijk actief meedoen aan de resellmarkt.

Schrik trouwens niet! Het is niet dat élke schoen exclusief en ontoegankelijk is voor het publiek. Sneakers zijn er namelijk voor iedereen, maar er worden uiteraard ook specialere paren gemaakt. Zo worden er bij het maken van een sneaker ook samenwerkingen aangegaan met artiesten, sporters en streetwear merken. Zo heeft Nike samenwerkingen met basketballer Michael Jordan en streetwear merk Off-White, terwijl Adidas een gehele sneakercollectie heeft met rapper Kanye West. Uit onderzoek is echter gebleken dat dit voor de échte verzamelaars niet uitmaakt. 77,7% van de respondenten gaf aan dat de look en kleuren combinatie het belangrijkste is van een sneaker ongeacht welk merk eraan verbonden zit.

Door de hoge vraag naar deze sneakers en het lage aanbod grijpen veel mensen mis. Het is voor hen niet mogelijk om dat ene paar te bemachtigen en moeten dus óf de hoofdprijs betalen óf de schoen uit hun hoofd zetten. Toch is er een derde optie, namelijk nagemaakte schoenen kopen. Door de exclusiviteit rondom de schoenen is de vraag naar fake sneakers gestegen. Dit schiet echter bij 84% van de verzamelaars in het verkeerde keelgat, omdat oplichters en nepexemplaren gevaarlijk zijn voor de echte liefhebbers. Oplichters zullen namelijk de nepschoenen verkopen alsof het échte zijn, waardoor sneakerverzamelaars opgelicht kunnen worden voor héél veel geld. Respondent Hans: “Ik ben onlangs bijna opgelicht door een reseller. Met echte foto’s gaf hij mij het beeld dat de schoenen echt waren. Bij het bekijken van de schoenen kwam ik er echter achter dat ze nep waren en was ik bijna 1800 euro kwijt geraakt”.

Aan de respondenten is gevraagd wat ze nou van al deze veranderingen vinden. Zo gaf 41,5% aan dat zij de liefde voor het verzamelen zijn kwijt geraakt doordat de prijzen van de schoenen niet meer aantrekkelijk zijn. Ook bleek uit ditzelfde onderzoek dat de sneakerverzamelaars Nike en Adidas de schuld geven van deze grote veranderingen in de markt. Respondent Jeroen: “Ik vind dat zij inderdaad verantwoordelijk zijn, omdat zij uiteindelijk de hoeveelheid oplagen bedenken en hiermee zorgen voor de exclusiviteit. Uiteindelijk willen zij dat er wordt gepraat over hun merk en dat gebeurt door dit soort acties”. Slechts 37,8% vindt dat de resellers verantwoordelijk zijn voor de dure prijzen van schoenen.

 

Veel respondenten zijn niet blij met resellers door hoge prijzen en weinig kans op het bemachtigen van schoenen. Toch geeft 22,3% aan dat het door de resellers juist óók weer leuker is om exclusieve schoenen te bemachtigen. Door deze verstandshouding binnen de markt is de kans groot dat de resellers er voorlopig nog wel zullen zijn. Ondanks de hoge prijzen zijn 149 respondenten ervan overtuigd dat hun sneakerverzameling over tien jaar nóg groter zal zijn dan het nu is en zullen zij niet snel stoppen met verzamelen.

 

Veganuary: eenmalige uitdaging of nieuwe lifestyle?

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Dat betekent goede voornemens. Veel Nederlanders proberen zichzelf uit te dagen deze maand. Veganuary is een van de challenges die mensen aangaan om zichzelf te verbeteren. Als veganist vraag ik mij al een tijdje af of deze challenge daadwerkelijk mensen over de streep kan trekken naar een plantaardig dieet. Ik sprak iemand die deze maand meedoet aan Veganuary en een diëtist om mijn hoofdvraag te beantwoorden: is Veganuary een eenmalige challenge of de brug naar een plantaardige lifestyle? 

 

“Een veganistisch dieet uitproberen stond al een tijdje op mijn to-dolijst”

Het is weer de eerste maand van het jaar, dus hebben veel Nederlanders goede voornemens. De één wil bijvoorbeeld afvallen, de ander liever stoppen met roken of minder geld uitgeven. Ook doen veel Nederlanders mee aan challenges in de maand januari. Denk bijvoorbeeld aan Dry January, waarbij je de hele maand januari geen alcohol mag drinken. In 2014 werd er een nieuwe challenge geboren: Veganuary.

Zoals de naam al verklapt is Veganuary een challenge waarbij je de hele maand januari leeft als een veganist. Je mag dan geen producten eten die gemaakt zijn van of door dieren. Dat betekent dus onder andere geen vlees, vis, zuivel en eieren. Claire Acta doet dit jaar voor het eerst mee en ervaart dat veganisme niet altijd even makkelijk is als het lijkt.

Eerste deelname

“Ik ben grotendeels vegetariër. Vlees at ik voorheen heel af en toe. Ik zit in een duurzaamheidscommissie en samen doen we deze maand mee aan de challenge”, legt Claire uit. Het milieu was voor Claire de belangrijkste reden om mee te doen. “Ik houd me best veel bezig met het milieu en dus wil ik graag mijn leven zo veel mogelijk verduurzamen. Ik heb research gedaan naar de uitstoot van CO2 in verschillende sectoren en merkte snel dat de vlees- en zuivelindustrie flink vervuilen. De afschuwelijke beelden van de vee-industrie maakten mij nog zekerder van mijn zaak. Ik was me al bewust van hoe het eraan toe ging in slachthuizen maar wist niet dat melkkoeien en legkippen ook een verschrikkelijk leven lijden. Een veganistisch dieet uitproberen stond daardoor al een tijdje op mijn to-dolijst.”

Volgens professioneel diëtist Emma is veganisme een gezonde optie voor veel mensen. “Het hangt er voornamelijk vanaf wat je eet als vegan zijnde. Er bestaat bijvoorbeeld vegan Ben&Jerry’s ijs, dat is natuurlijk niet gezond. Maar als het op een gezonde manier gedaan wordt, kan het voor veel mensen goed zijn”, legt Emma uit. Uit onderzoek is volgens haar zelfs gebleken dat het risico op hart- en vaatziekten en diabetes kan verminderen. Om die redenen vindt Emma dat bijna iedereen zou kunnen profiteren van een dieet met minder of zelfs geen dierlijke producten.

Vallen en opstaan

Ondanks het feit dat Claire al weinig dierlijke producten at, merkte ze dat het best lastig is om vegan te zijn. “Vooral in de supermarkt vind ik het lastig. Je kunt niet zomaar een zak snoepjes pakken of een zak chips. In veel van dat soort eten zitten dierlijke producten. Je moet dus veel ingrediëntenlijsten lezen en dat is af en toe best vermoeiend. Ook mis ik kaas best wel.” Volgens Claire is vooral avondeten een uitdaging tijdens deze maand. “Mijn ontbijt en lunch is vaak al vegan maar met avondeten heb ik nog wel eens moeite. Soms probeer ik nieuwe recepten uit. Ik maak ook graag gerechten die ik vaker eet, maar dan vegan. Dat vind ik het leukste aan deze challenge; je probeert nieuwe dingen uit en ontdekt dat er zo veel meer lekkere dingen bestaan dan je eerst dacht. Indiase curry is een nieuwe favoriet van mij, dat zal ik ook na deze maand nog blijven maken.”

Het feit dat Claire met een groep meedoet helpt haar enorm. Ze merkt dat dit een goede stok achter de deur is. “Ik kan van geluk spreken dat ik mensen om me heen heb die dezelfde struggles hebben als ik, dan voelt het toch minder alsof ik er alleen voor sta.” Claire heeft veel steun aan haar omgeving. Zo is haar huisgenoot veganist en zitten er ook een aantal veganisten in de duurzaamheidscommissie. “Ik eet vaak samen met mijn huisgenoot. Van haar leer ik lekkere recepten en nieuwe producten om uit te proberen. Het verbreedt mijn horizon op het gebied van koken.”

Volgens Emma, is het eten van gevarieerde maaltijden de sleutel tot succes als het aankomt op veganisme. “Probeer niet te lang te blijven hangen in een oud voedingspatroon”, legt Emma uit. “Wees lekker creatief, zo wordt eten niet alleen lekker maar ook leuk.”

Gezond veganisme

De research die Claire uitvoerde voordat ze aan deze challenge begon werpt nu ook zijn vruchten af. “Ik slik vitamine B12 bij en ik eet een stuk vaker noten dan voorheen. Op die manier probeer ik ervoor te zorgen dat ik geen tekorten krijg. Ik vraag me alleen wel af of het genoeg is.” Ondanks de problemen waar Claire tegenaan loopt is ze vastberaden om de maand af te maken. “Ik mis best wel wat dingen maar omdat het niet voor altijd is ga ik het zeker volhouden tot 1 februari. Het is even doorzetten maar ik denk dat ik er wel veel van leer. Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd om bewuster om te gaan met eten. Ik kijk echt naar wat er in mijn eten zit en of dat wel goed is voor mij en de planeet. Ook als deze maand straks voorbij is zal ik dit absoluut blijven doen.”