Kinks, krullen, vlechten en knotjes maken je tot wie je bent.

Of je nou kort haar hebt of lang. Stijl, krullend of kroes. Wat je op je hoofd hebt zitten kan voor eenieder veel betekenen. Vaak gaat het veel dieper dan een leuk kapsel en wordt haar gebruikt om normen, status, of zelfs geloofsovertuiging te uiten. Als jonge dame met Sierra Leoonse roots heb ik me met dit onderwerp altijd veel beziggehouden. Het is nou eenmaal deel van mijn culturele achtergrond. Een achtergrond met geschiedenis die miljoenen mensen zoals ik heeft achtergelaten met een incompleet beeld over haar. Tijdens dit thema heb ik een deep dive gedaan naar haarstijlen rondom black hair en sprak ik met iemand die mijn ervaring deelt. Dit alles om te communiceren hoeveel invloed het haar kan hebben op je identiteit.

Podcast – It’s my hair and It’s supposed to be there.

Stella is 24 jaar en is zoals vele andere meisjes opgegroeid met een moeilijke relatie met haar haar. Vlot gesproken vertelt ze mij over haar persoonlijke ontwikkeling. Het missen van representatie en een te hoge drempel naar goede haarverzorging waren enkele facetten die het voor haar moeilijk maakte. Na jaren gebruik te maken van relaxers; een chemisch haarmiddel heeft ze besloten om de ‘Big Cut’ te doen en haar Natural Hair Journey opnieuw te beginnen. Zo heeft Stella haar liefde voor zichzelf en haar Kinky Curls teruggevonden. Luister mee naar haar proces naar zelfacceptatie.

 

Het Verhaal van Haar – De invloeden van black hair styles op cultuur.

In deze Infographic zul je worden geïnformeerd door middel getekende afbeeldingen over  populaire ‘black hair styles.’ In de hedendaagse popcultuur zijn ze namelijk niet weg te denken, maar over de geschiedenis is niet veel te horen. Erg jammer natuurlijk, omdat er zo veel te vertellen is over de variërende haar types en stijlen. Van communicatie tussen volksgenoten tot zelfexpressie. Ga duizenden jaren mee terug in de tijd en kom achter Het Verhaal Van Haar.

 

Jaïr is slachtoffer van de toeslagenaffaire: “Ik heb mijn zus maar 3,5 uur gezien in mijn leven”

De 21-jarige Jaïr Danilho Van Den Essenburg groeide op zonder zijn zus vanwege de toeslagenaffaire. Zij werd al sinds de geboorte uit huis geplaatst en heeft nooit meer mogen terugkeren van jeugdzorg. In deze video vertelt Jaïr hoe hij dit heeft ervaren en hoe dit hem heeft gevormd tot de persoon die hij nu is geworden.

 

Racisme op het voetbalveld

Helaas komt racisme nog in vele vormen voor, zo ook op het voetbalveld. Racisme in het betaalde voetbal wordt altijd sterkt uitgelicht, maar dat racisme ook plaatsvindt in het amateurvoetbal hoor je veel minder. Remy vertelt over zijn ervaringen met racisme op het voetbalveld en Jacco van Sterkenburg vertelt waarom racisme vaker voorkomt op het voetbalveld dan op andere plekken.

 

 Racisme in het amateurvoetbal: ‘Rot op naar je eigen land’

Remy heeft al sinds zijn veertiende te maken met racistische opmerkingen op het voetbalveld. Remy vertelt over de laatste wedstrijd waar hij te maken kreeg met racisme, wat de opmerkingen met hem doen en of hij ooit zou stoppen met voetbal door de racistische opmerkingen.

 

Jacco van Sterkenburg over racisme in het voetbal: ‘De rem gaat er gewoon af’

Onderzoeker Jacco van Sterkenburg verdiept zich al jarenlang in racisme in het voetbal. In deze video legt hij je uit waarom racisme vaker voor lijkt te komen op het voetbalveld dan op andere plekken.

 

Een witte blik op medische zorg

Racisme in de medische wereld begint bij de foute representaties in lesboeken. Artsen die in hun denken en handelen beïnvloedt worden door “onbewuste” vooroordelen over huidskleur waardoor mensen van kleur minder goede zorg ontvangen. Dit leidt tot akelige en traumatische situaties voor patiënten. Vooroordelen over mensen van kleur vanuit artsen waardoor een zwarte vrouw niet de juiste pijnbestrijding krijgt en het daardoor niet goed maakt. Extra kosten die in rekening wordt gebracht omdat een huisarts niet wist hoe het op een bruine huid eruit ziet. ‘Ik weet hoe Herpes eruit ziet op een witte huid, maar bij jouw bruine huid weet ik het niet zeker’. Maya is één van de vele mensen die racisme heeft ervaren tijdens een bezoek aan de huisarts. 

 

Maya 

Met zenuwachtige stem vertelt Maya haar verhaal. ‘Telkens als ik mijn verhaal vertel tegen anderen krijg ik als reactie terug; maar uiteindelijk weet je toch wat het was’? Maya neemt nog een slok van haar thee en begint met haar verhaal. ‘In 2018 ging ik langs de huisarts omdat ik al drie dagen een branderige gevoel had bij mijn schaamlippen, ik dacht het om een onschuldige soa ging. Bij de huisarts ontblootte ik mijn onderlichaam en nam plaats op de onderzoekstafel’. Aan de stem van Maya te horen heeft ze het zwaar met haar verhaal. 

De huisarts vertelde mij zuchtend dat door de bruine kleur van mijn schaamlippen hij niet met zekerheid kon zeggen of het om Herpes gingHij moest een foto maken en opsturen naar het lab om er zeker van te zijn dat het Herpes was. Dit gaat wel wat langer duren dan normaal, vertelde hij. Twee dagen gingen voorbij en de pijn werd alsmaar erger’. Op een donderdag werd Maya gebeld door de huisarts: ‘Het is Herpes, helaas kunnen wij u geen medicatie voorschrijven, de medicatie had namelijk binnen vijf dagen ingenomen moeten worden na de eerste klachten. Je lichaam moet er zelf voor zorgen dat het over gaat. Het enige wat je kan doen is ibuprofen slikken en trekzalf smeren’. Maya eindigt met een paar vraagtekens: ‘Wat als ik een witte vrouw was geweest, met roze schaamlippen, had de huisarts dan sneller geweten wat voor aandoening ik had? Had ik dan wel op tijd medicatie kunnen krijgen die ervoor zou zorgen dat het minder werd’? 

 

Lesboeken  

Het gebrek aan kennis over verschillende huidskleuren en achtergronden begint bij de lesboeken. Zo gaan lesboeken voor de zorg vrijwel volledig over de mannelijke witte patiënt van middelbare leeftijd, vertelt praktijkondersteuner H. Kroes. Terwijl bepaalde aandoeningen er anders uitzien op de zwarte huid. De medische geschiedenis liegt er niet om. In 1820 werd door Dr. Thomas Hamilton een experiment uitgevoerd om te kijken of zwarte mensen letterlijk een “dikkere” huid hadden dan witte mensen. Hamilton concludeerde dat zwarte mensen hierdoor een hogere pijntolerantie hadden. 

In 2017 verscheen er een medisch tekstboek waarin werd uitgelegd dat verschillende culturen anders reageren op pijn. In het tabel stond onder andere in dat Aziaten niet vragen om medicatie omdat zij de verpleger niet wil afleiden van belangrijkere” taken, en dat zwarte mensen een hogere pijntolerantie hebben. ‘Dat mensen dit leren voor medische studies is gevaarlijk. Het zorgt ervoor dat we eindigen met racistische doctoren en nog meer medische discriminatie en racisme”. Aldus praktijkondersteuner H. Kroes 

 

Er is nog te weinig onderzoek gedaan in Nederland naar ervaren racisme van patiënten. Zoals Maya zijn er nog tientallen andere verhalen van mensen van kleur die racisme hebben ervaren in de zorg. Misschien ligt het probleem bij de lesboeken van de medische studies. Als we ons meer bewust worden van de medische geschiedenis in 1800 bestonden er wellicht geen boeken waarin staat dat zwarte mensen een hogere pijntolerantie hebben. Dit soort misinformatie hoort in geschiedenisboeken en niet in boeken voor medische studies.  

De strijd tegen de toeslagenaffaire

Kristie Rongen (45) is slachtoffer van de toeslagenaffaire en zet zich nu fulltime in voor andere slachtoffers. Zij liet Rutte zweten tijdens een kort debat. Inmiddels is er een heel netwerk aan slachtoffers waardoor ook het jeugdzorg schandaal aan het licht is gekomen. In deze video vertelt Kristie haar motivatie voor haar inzet en haar plan voor de toekomst. 

‘‘White Guys Only’’ op je Grindrprofiel. Voorkeur of racisme?

 

Met name op Grindr is het gebruikelijk om seksuele voorkeuren tot in detail aan te geven. Quotes als “White Guys Only. No Asians. No Fems.” en “Only into: FIT MEN, NO: TWINKS en NO HAIR” worden zonder schroom in profielen geplaatstIs dit gewoon een kwestie van je seksuele voorkeuren aangeven waar je gewoonweg voor uit mag komen, of draait het om onverhuld racisme?  Joey van Peij over deze kwestie die het (online) daten met zich meebrengt.

De onderdrukking van Oeigoeren

Sinds de Tweede Wereld Oorlog is geen enkele etnische minderheid zo erg onderdrukt als de Oeigoeren. Dit is een Turkssprekende moslimminderheid in het noorden van China. Ze leven in een surveillance staat en zitten in strafkampen. Door de censuur van China weten we enorm weinig over de situatie. Hoe is het om te leven als Oeigoer in China? 

De ware schoonheid van de islam

Met dit gedicht wil ik een ander beeld van de moslim scheppen dan dat de media de mensen doen denken. Een moslim die “Allahoe Akbar” roept is niet per definitie een terrorist én een terrorist die ‘Allahu akbar’ roept tijdens afslachtingen is niet per definitie gelijk een praktiserende moslim. Om al deze negatieve connotaties te vermijden, belicht ik de islam vanuit een positief punt. Lees verder

Etnisch profileren door politie volgens een agent: “Het is niet zo zwart-wit als men nu denkt”

De politie krijgt steeds vaker klachten binnen over dat zij etnisch zouden profileren. Dit blijkt uit de nieuwste cijfers uit de politiesystemen. Hoe plotseling is die stijging?

De eerste sterren verschijnen in Heeswijk-Dinther. Het is half vier ’s nachts, 1 november 1976. De wind laat vanavond niet van zich horen en er is niemand op straat. Behalve één politieauto. In die politieauto zit de negentienjarige Marnic Aerts. Een jongeman van Nederlandse komaf, werkzaam als straatagent.

Heeswijk-Dinther is een dorp gelegen in de provincie Noord-Brabant. In de jaren tachtig had ongeveer twee procent van deze inwoners een niet-westerse achtergrond. Terwijl Marnic rustig door straat Plein 1969 rijdt, ziet hij een groene Volkswagen Golf voorbijrijden. Ha, en nog een bruine Opel Rekord! Marnic doet vanavond een algemene controle. Het is bekend dat er ’s nachts in deze buurt vaak wordt ingebroken. Hij moet kiezen: wie krijgt de controle? In de groene Volkswagen Golf ziet Marnic een blonde vrouw achter het stuur zitten. Op de bijrijderstoel een man met bruin haar. Ze lijken gezellig te kletsen en hij schat ze een jaar of veertig. Op de achterbank slaapt een klein kindje. Schattig, denkt Marnic, terwijl hij snel een blik werpt op de andere auto. Hierin ziet hij twee jongens zitten met donker haar, ze kijken serieus voor zich uit. Hoe oud zouden ze zijn? Achttien? “Wat doen twee jongens van achttien in hemelsnaam op dit tijdstip op straat?”, mompelt hij in zichzelf. Hij signaleert ze voor controle.

De bruine Opel Rekord stopt. Een jongeman van niet-westerse afkomst stapt de auto uit. “Wat nu weer?!”, roept hij geïrriteerd. “Elke avond als ik terugkom van mijn werk word ik gecontroleerd. Jullie discrimineren erop los!”. De jongen blijkt onderweg te zijn naar Arnhem. “Op die wegen zijn iedere nacht algemene controles, terwijl haast nooit iemand langskomt. Vandaar dat je er uitgepikt wordt. Heeft niks met je huidskleur te maken”, vertelt Marnic. Vervelend voor hem, maar een gezin met een baby zou veel minder snel een inbraak plegen, weet Marnic uit ervaring. Jongeren daarentegen…

Wanneer zijn avonddienst erop zit rijdt Marnic – net als zijn twaalf collega’s – naar het huis van een weduwe uit het dorp. Zij biedt hun onderdak. Als negentienjarige heeft Marnic nog geen geld voor een huis, maar voor zijn baan moet hij wel in Heeswijk-Dinther wonen. De weduwe zet een kop thee voor hem met daarin een scheutje rum. Lekker, denkt Marnic, waarna hij de geur ruikt van spek. Hij hoort een gebakken ei kletteren in de pan van de gastvrouw. Oeh, die krijgt hij dadelijk ook nog!

De jaren verstrijken. Medio 2000 maakt ‘De Bulgaarse Methode’ zijn opkomst. Het is een bepaalde methode om een slot open te breken, een patroon dat het onderzoeksteam van de politie alleen bij Bulgaren ziet. Bulgaren die ’s nachts in straten zijn waar vaak wordt ingebroken, moet Marnic in de gaten houden. De Bulgaar die nog niet eerder een controle heeft gehad, werkt goed mee. Een ander niet, hoewel deze ook nog nooit eerder is gecontroleerd. Bingo! Want waarom zou je niet meewerken als je toch niks te verbergen hebt?

In 2020 werd 2,2 procent van de inwoners met een niet-westerse migratieachtergrond volgens het  verdacht van een misdrijf. Voor inwoners met een westerse migratieachtergrond was dit 0,9 procent. Niet-westerse Nederlanders komen ook vaker voor in criminaliteitscijfers. Een van de redenen hiervoor is culturele dissonantie. In deze periode kwamen ook steeds meer klachten vanuit Nederlanders met een niet-westerse achtergrond over mogelijk etnisch profileren door de politie. Hoewel Marnic nooit een niet-westers persoon heeft gecontroleerd zonder geldige reden, zet het hem aan het denken. “Je zult als agent maar zeggen, ‘Jij rijdt in een dure auto en hebt een donkere huidskleur, dus we moeten je controleren.’ Uit geen enkel onderzoek blijkt dat zo’n vergelijking klopt. Je bent echt een slechte agent als je in zo’n situatie toch besluit iemand te controleren”, mompelt hij.

Inmiddels is Marnic met prepensioen, maar werkt hij nog als vrijwilliger bij de politie. Een van zijn collega’s moest afgelopen week optreden bij de rellen in Rotterdam en belde hem hierna op om zijn hart te luchten. Zijn collega zag daar een jongen met donkere huidskleur en een met een witte. Ze stonden met hun rug naar de agent met een steen in de hand. “Hoe moet ik nou weten wie van hen die steen gaat gooien? Het is niet zo dat niet-westerse mensen vaker met stenen gooien dan westerse.” Hij kon niks doen, behalve afwachten. Hoe het hoort.

“De maatschappij is zo veranderd”, zegt Marnic tegen zijn collega. “We hebben totaal geen gezag meer en mensen zijn zó agressief geworden. Ik ben soms genoodzaakt om te schieten, omdat ik bang ben dat ik het anders zelf niet overleef. En dan nog die constante druk dat ik etnisch zou profileren. Ik doe gewoon mijn werk, op basis van ervaringen en onderzoek.” Marnic zucht. “Ik vraag me af of men daadwerkelijk weet hoe het er hieraan toe gaat. Het begrip blijft onduidelijk. Het ‘etnisch profileren’ van de politie is inderdaad niet zo zwart-wit als de maatschappij nu denkt”, grapt hij. “Blij dat ik met pensioen ben!”