Op dat hele kleine stukje aarde

We zijn ons tegenwoordig in Nederland heel bewust van het veranderende klimaat. Termen als duurzaamheid en broeikaseffect worden ons om de oren geslagen. Sommigen besluiten zich meer bezig te houden met hun keuzes en de gevolgen die de keuzes op het milieu hebben. Een keer per week geen vlees eten, helemaal vegan gaan, kiezen voor groene energie en noem maar op. Een optie die bij veel mensen niet als eerste gedachte opkomt is het krijgen van minder kinderen. Hoeveel effect zou dat hebben op het milieu? 

 

Dat we in Nederland met z’n allen op een heel klein stukje aarde wonen, is duidelijk. Toch zou je Nederland niet als eerste land noemen als we het zouden hebben over het promoten van het krijgen van minder kinderen. Onderzoek wijst uit dat het juist in overbevolkte landen zoals Nederland belangrijk is om te letten op hoeveel we ons reproduceren. Wij gebruiken in Nederland veel meer dan de aarde kan hebben. Meer dan in minderbevolkte landen. 

 

Over het algemeen is het kind de verantwoordelijkheid van de ouder tot hij of zij achttien is. Daarna wordt de ecologische voetafdruk van het kind zijn eigen verantwoordelijkheid. Tot het achttiende levensjaar heeft het kind echter al 36 trans-Atlantische vluchten aan CO2 gegenereerd. In Nederland is Urk verantwoordelijk voor de meeste geboortes per duizend vrouwen (82,3). Dit zou dus betekenen dat duizend vrouwen in Urk verantwoordelijk zijn voor 2962,8 trans-Atlantische vluchten aan CO2-uitstoot. Als je dan ziet welk kleine stukje aarde Urk opneemt in Nederland, is er wel degelijk reden om na te denken over het eventueel promoten van het krijgen van minder kinderen.  

 

 

Daniel van der Velden heeft milieuwetenschappen gestudeerd is nu duurzaamheidsspecialist bij de hogeschool van Leiden. Ook hij heeft veel onderzoek gedaan naar overbevolking. Een deel van zijn zorg is dat mensen in Nederland zich niet realiseren dat het juist hier een groot probleem is. ‘’We zijn de aarde helemaal aan het uitputten en een keer per week minder vlees eten gaat niet heel veel helpen.’’, aldus Daniel. Hij snapt dat reproduceren een deel van het leven is maar hij is ook van mening dat mensen meer stil moeten staan bij het krijgen van een kind en wat voor gevolgen dat heeft op de aarde.  

 

Daniel heeft zijn eigen sterke mening over dit probleem: ‘’Soms zie ik moeders op Instagram hun duurzame gezonde levensstijl promoten, met de elektrische bakfiets en de lokale producten die ze kopen. Maar die bakfiets zit dan wel vol met vier kinderen. Ik denk dat het goed is om meer bewustzijn te creëren voor dit probleem. Het is natuurlijk wel een gevoelig onderwerp want je wil geen eenkindspolitiek promoten. Nederlanders zijn heel erg gesteld op hun vrijheid en democratie, de eenkindspolitiek kwam toch meer voort uit een dictatuur.’’ 

 

Het idee van de eenkindspolitiek kwam in essentie uit Nederland. Nadat een Nederlandse populatietheoreticus met toenmalige heerser Song had gepraat, voerde Song het beleid door in China. Nu is dat teruggedraaid door de rappe vergrijzing, maar voor een tijdje heeft het wel geholpen om de bevolkingsgroep rap te remmen. Het idee bestaat dus al, maar hoe zouden we dit in Nederland op een effectieve doch democratische manier kunnen implementeren?  

 

Daniel denkt dus dat bewustzijn al veel zou kunnen doen. ‘’Als mensen weten dat een kind krijgen je ecologische voetprint zo vergoot, zouden ze er meer bij stilstaan.’’  

Bookmark the permalink.

Comments are closed.