HC Schaap, niet zomaar een hockeyclub

HC Schaap zal je niet terugvinden binnen de competities van de KNHB of de KBHB, maar misschien is HC Schaap wel veel meer dan dat.

HC Schaap is opgericht door vier vrienden, Michiel, Tobias, Gijs en Paul. Vier vrienden die het vermogen hebben om over elk onderwerp slap te kunnen lullen en daarnaast een enorme passie voor hockey hebben. Al snel werd het vele gepraat omgetoverd tot ‘blaten’, het geluid dat schapen maken. Hierdoor noemden de vier vrienden elkaar schapen en de naam ‘Hockey Club Schaap’ kwam tot leven. Een logo werd bedacht en een stiekeme droom om ooit in een HC Schaap sportshirt te lopen ontstond. Deze droom werd begin 2021 werkelijkheid, maar had een zwart randje…

PODCAST
Een van de vier schapen, Michiel, was verhuisd met zijn vriendin naar Barcelona. Daar ging hij zijn droom achterna: hockeyen bij FC Barcelona om vol trots het blaugrana te dragen en daarnaast ook nog zijn master te volgen. In zijn eerste maanden werkte hij zich op tot strafcornerspecialist en clubtopscorer op het hoogste niveau van Spanje, zelfs de EHL kwam binnen handbereik. Tot het niet meer ging.

Na een korte kerstvakantie in Nederland ging hardlopen een stuk moeilijker dan eerst, terwijl hij voorheen altijd een van de fitste was. Terug in Barcelona bleek er een stuk meer aan de hand te zijn dan een simpele infectie: er zat 3 liter vocht in zijn rechterlong wat veroorzaakt bleek te worden door iets wat niemand wil horen op zijn 24e: kanker.

 

VIDEO
Voor de andere drie schapen was dit een teken om de droom van het sportshirt werkelijkheid te laten worden. Het plan was om met dit shirt Michiel een hart onder de riem te steken én om geld op te halen. Dit geld zou gebruikt worden om Michiel zijn bucketlist mee te kunnen vervullen en om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Michiel stak hier echter meteen een stokje voor; het geld moet niet naar hem gaan maar volledig naar de Antoni van Leeuwenhoek foundation.

Voor het eerst sinds de oprichting van HC Schaap is het weinig geblaat, maar veel wol.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.